ေတြးျပီးေတာ့ရည္

မရယ္ဘဲမနိုင္ဗ်ာလ္


တခါက လူႏွစ္ေယာက္စြာေတားထဲမွာ မ်က္စိလည္ လမ္းမွားလုိ့
လမ္းေပ်ာက္နိန္ပါေရ။ ယင္းခ်င့္ကို
ထင္းခြီဖုိ့လားေရ ရြာသားတစ္ေယာက္က ျမင္လုိ့
အိမ္ကိုေခၚလာပါေရ။ ညလည္းေရာက္  ယင္းလူနွစ္ေယာက္က
ထင္းခြီေရလူသမီးကို-------
ခ်စ္တယ္ဗ်ာလ္မနားေယ။
ထင္းခြီေရလူလည္း တဗ်င္းစိတ္တုိျပီးေက သတ္ဖုိ့လုပ္ေတဗ်ာလ္။
ယင္းလူႏွစ္ေယာက္လည္း
ထင္းခိြေရလူကို မသတ္ဖို႔ ဒူးေထာက္ေတာင္းပန္ရဗ်ာလ္မနားေယ။
ထင္ခြီသမလည္း အခြင့္အေရးပီးေရ အနိန္နဲ့ သူရို ့နွစ္ေယာက္ကို ၿခံထဲမွာရွိေရ
သစ္သီး၁၀လံုးစီ ခူးလားခူးယူခလုိ့ေျပာလိုက္ေတ။
တနားေခ်ၾကာစြာနဲ ့
ပထမလူက ကြမ္းသီး၁၀လံုးကို ခူးလုိ့ျပန္လာေရ။
ထင္းခြိေရလူက ယင္းကြမ္းသီကို
မင္း ဖင္ေပါက္ထဲကိုထည့္ရဖုိ့၊
ယင္း ၁၀ လံုးထဲ့ၿပီးစြာနဲ့ တစ္ခြန္ေခ်ေလ့မရယ္ဆုိေက
္အသက္ခ်မ္းသာခြင့္ပီဖုိ့၊ ရယ္ေကေတာ့ခါ သီဖုိ့ပ်င္ထား။
ယပိုင္နဲ ့ပထမလူလည္း အသက္သီဖုိ့စြာကို ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ ့ထဲ့နိန္စြာ
၉ လံုးေၿမာက္လည္းေရာက္ အား ပါး တ ရ ရယ္လိုက္လို႔
သတ္ခံလိုက္ရဗ်ာလ္။
ယင္းလူသီလုိ့
ငရးျပည္က ယမမင္းဘားကို ေရာက္လားဗ်လ္။
ယမမင္းက
"မင္းကလဲေ၀၊ေနာက္တစ္လံုးသည္းခံထဲ့လိုက္ ေက
မင္းသီစရာ မလုိဗ်ာလ္မနားေယ၊
မင္းက ေနာက္တစ္လံုးကို သည္ခံလုိ့ဇာျဖစ္လုိ့မထဲလုိက္စြာေလ"မိန္းဗ်ာလ္။
ပထမလူက
အရယ္ကိုမရပ္ႏိုင္သိမ့ေဘးနဲ ့

"ယမမင္းၾကီး ၊က်ေတာ္မ်ိဳး မရယ္ဘဲနွင့္ ၁၀လံုးလံုးထဲ့ႏိုင္ပါေရ၊
ယေကေလ့ ၉လံုးေၿမာက္မွာ က်ေနာ့သူငယ္ခ်င္းက
ဒူးရင္းသီး ၁၀လံုးကို ခူးလာစြာကိုတြိ႔လိုက္ရလို႔ ပါ။